W臋glik krzemu
Jest to materia艂 ceramiczny z grupy w臋glik贸w o og贸lnym wzorze SiC. Istniej膮 jego dwie odmiany krystaliczne 伪 i 尾.
W臋glik krzemu znalaz艂 si臋 w obszarze zainteresowa艅 nauki pod koniec XX w., w zwi膮zku z poszukiwaniami nowych, niedrogich materia艂贸w 艣ciernych. Pierwsza metoda, opatentowana przez jej wynalazc臋, E. G. Achesona, polega艂a na reakcji krzemionki i w臋gla w piecu elektrycznym. Do dzisiaj jest stosowana ona w nieznacznie tylko zmodyfikowanej formie. W臋glik krzemu mo偶na te偶 otrzymywa膰 w wyniku pirolizy polikarbosilan贸w.
W臋glik krzemu zwany jest czasami karborundem ze wzgl臋du na jego twardo艣膰, kt贸ra zawiera si臋 pomi臋dzy twardo艣ci膮 diamentu i korundu.
G艂贸wn膮 zalet膮 w臋glika krzemu jest jego twardo艣膰, kt贸rej warto艣膰 wynosi wg skali Brinella 1150, wg skali Mohsa 9,5. Inn膮 jego zalet膮 jest bardzo wysoka odporno艣膰 termiczna. Jest to jednak materia艂 bardzo kruchy. W czystej postaci jest bezbarwny, spotykane najcz臋艣ciej zabarwienie powodowane jest zanieczyszczeniem. Pod normalnym ci艣nieniem nie ulega stopieniu, ale sublimuje w temperaturze powy偶ej 2273 K.
Add comment wrzesie艅 26th, 2006