Wazelina - jest to jeden z produkt贸w destylacji ropy naftowej. Do艣膰 rzadka, mazista substancja, bezwonna, niskotopliwa, nie wysychaj膮ca, koloru od bia艂ego poprzez 偶贸艂ty do br膮zowego - we wszystkich wypadkach do艣膰 prze艣wituj膮ca. Jest mieszanin膮 w臋glowodor贸w parafinowych (alkan贸w) z pogranicza sta艂ego i ciek艂ego stanu skupienia w normalnych warunkach otoczenia - g艂贸wnie s膮 to: C22H46 i C23H48.
W艂a艣ciwo艣ci:
* temperatura pocz膮tku topnienia: 35-45掳C
* dobrze rozpuszczalna w: eter, benzyna, chloroform, dwusiarczek w臋gla
* bardzo s艂abo rozpuszczalna w nierozcienczonym etanolu
* nierozpuszczalna w wodzie
Zastosowania
* Wazelina nie wch艂ania si臋 poprzez sk贸r臋 i b艂ony 艣luzowe cz艂owieka, i nie podra偶nia ich, st膮d jej szerokie zastosowanie jako sk艂adnika bazowego rozmaitych ma艣ci leczniczych, oraz 艣rodk贸w zabezpieczaj膮cych powierzchni臋 cia艂a przed wp艂ywem czynnik贸w fizycznych. Z tych samych powod贸w ma zastosowanie r贸wnie偶 jako 艣rodek po艣lizgowy o d艂ugotrwa艂ym dzia艂aniu - w wielu rozmaitych zastosowaniach, jak pomocy przy masa偶u, czy u艂atwianiu wnikania narz臋dzi lekarskich w g艂膮b cia艂a pacjenta (pochwa, odbyt).
* W technice s艂u偶y do tymczasowego, 艂atwo usuwalnego, ale jednocze艣nie skutecznego zabezpieczania rozmaitych powierzchni: metali przed korozj膮, wyrob贸w ze sk贸ry, tworzyw i gumy przeciw wysychaniu powierzchni, przymarzaniu do siebie element贸w, brudzeniu si臋 i innym wp艂ywom 艣rodowiska. Stosowana jest r贸wnie偶 jako delikatny 艣rodek smaruj膮cy do najs艂abiej obci膮偶onych mechanizm贸w.
Rodzaje:
* wazelina kosmetyczna bia艂a (Vaselinum album), lub 偶贸艂ta (Vaselinum flavum) - mo偶e by膰 dodatkowo barwiona, wzbogacana w substancje zapachowe, a nawet smakowe. Bia艂a s艂u偶y g艂贸wnie do cel贸w kosmetycznych, 偶贸艂ta do farmaceutycznych
* wazelina techniczna - koloru br膮zowego, nisko- lub wysokotopliwa. Niskotopliwa ma lepsze w艂asno艣ci smaruj膮ce, wysokotopliwa do troch臋 trwalszego zabezpieczania element贸w
pa藕dziernik 23rd, 2006
Siarczek w臋gla (IV) - disiarczek w臋gla, dawniej dwusiarczek w臋gla (CS2), bezbarwna, truj膮ca ciecz, temperatura wrzenia 46掳C. 艁atwopalna, rozpuszcza wiele substancji organicznych. Jest surowcem do otrzymywania tetrachlorku w臋gla, odgrywa tak偶e wa偶n膮 rol臋 przy produkcji wiskozy.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Woda amoniakalna jest to roztw贸r amoniaku w wodzie. Posiada charakterystyczny ostry, amoniakalny zapach.
Woda amoniakalna zawiera niewielk膮 ilo艣膰 wodorotlenku amonu powstaj膮cego na skutek reakcji amoniaku z wod膮, zachodz膮cej zgodnie z r贸wnaniem:
NH3 + H2O 鈬 NH4+ + OH-
i dzi臋ki temu ma odczyn zasadowy. Sta艂a r贸wnowagi (zasadowa) reakcji wynosi Kb = 1,8 褏 10-5. Przyk艂adowo w roztworze amoniaku o st臋偶eniu 1M (1 mol/dm3) zaledwie 0,42% cz膮steczek NH3 zostaje sprotonowanych przez wod臋 do jon贸w amonowych (pH takiego roztworu wynosi 11,63).
Nazwy woda amoniakalna oraz wodorotlenek amonu s膮 stosowane wymiennie.
Sam wodorotlenek amonu jest bardzo nietrwa艂y i nie ma mo偶liwo艣ci wyodr臋bnienia go z roztworu wodnego, gdy偶 w trakcie zat臋偶ania wody amoniakalnej wydziela si臋 z niej wolny amoniak. W wodzie wodorotlenek amonu wyst臋puje w postaci zdysocjowanej:
NH4OH 鈫 NH4+ + OH-
Techniczna woda amoniakalna stosowana jest w przemy艣le gumowym, przy produkcji barwnik贸w, p贸艂produkt贸w organicznych by艂a stosowana jako nawoz贸w sztucznych.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Dekstryna 鈥 jest to grupa z艂o偶onych w臋glowodan贸w, zbudowanych z mer贸w - pochodnych cukr贸w prostych, po艂膮czonych wi膮zaniami 伪1,4-acetalowymi, o d艂ugo艣ci od 3 do ok 12-14 mer贸w.
Dekstryny powstaj膮 w wyniku enzymatycznej hydrolizy skrobi. W przemy艣le dekstryny s膮 produkowane w wyniku katalitycznej hydrolizy skrobi pochodz膮cej z ziemniak贸w. Dekstryny powstaj膮 w jamie ustnej w czasie wst臋pnego trawienia skrobi i innych cukr贸w z艂o偶onych, na skutek p臋kania wi膮za艅 伪1,4-acetalowych, 艂膮cz膮cych mery glukozowe pod wp艂ywem enzym贸w obecnych w 艣linie, m.in. amylazy.
Dekstryny s膮 艂atwo rozpuszczalnymi w wodzie, substancjami krystalicznymi o barwie bia艂ej. Rozr贸偶nia si臋 dekstryny liniowe oraz dekstryny cykliczne, o kszta艂cie toroidalnym zwane cyklodekstrynami. Wszystkie dekstryny s膮 stosunkowo 艂atwo przyswajalne, gdy偶 po spo偶yciu ulegaj膮 takiemu samemu rozk艂adowi do glukozy, jak inne cukry z艂o偶one.
Dekstryny maj膮 szereg zastosowa艅 praktycznych, ze wzgl臋du na 艂atwo艣膰 ich produkcji i nisk膮 cen臋. S膮 m.in. stosowane jako nietoksyczne kleje biurowe o charakterystycznym s艂odkim smaku, substancje zag臋szczaj膮ce w produkcji s艂odyczy oraz tanie masy plastyczne, z kt贸rych produkowa膰 mo偶na np: jednorazowe, ekologiczne naczynia.
W medycynie dekstryny s膮 stosowane jako masy tabletkowe, pow艂oki tabletek oraz opakowania kapsu艂ek, kt贸re po spo偶yciu same rozpuszczaj膮 si臋 w przewodzie pokarmowym. Wodne roztwory dekstryn, s膮 stosowane jako p艂yny krwiozast臋pcze, gdy偶 stosunkowo 艂atwo jest uzyska膰 z dekstryn roztw贸r o odpowiedniej lepko艣ci umo偶liwiaj膮cej ich podawanie do偶ylne w formie tzw. kropl贸wki.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Celuloza, b艂onnik, jest to nierozga艂臋ziony biopolimer, polisacharyd o cz膮steczkach z艂o偶onych z kilkuset do kilkunastu tysi臋cy jednostek glukozy po艂膮czonych wi膮zaniami 尾-1,4-glikozydowymi.
Celuloza wchodzi w sk艂ad 艣cian kom贸rkowych wi臋kszo艣ci ro艣lin, niekiedy stanowi膮c kilkadziesi膮t procent ich suchej masy. Obok ligniny jest to jeden z najpowszechniej wyst臋puj膮cych biopolimer贸w. Mimo 偶e jest niezmodyfikowanym wielocukrem, jej znaczenie jako substancji pokarmowej dla organizm贸w wy偶szych jest ograniczone. Wi臋kszo艣膰 zwierz膮t nie ma enzym贸w, kt贸re umo偶liwia艂yby rozk艂ad celulozy. Niekt贸rzy ro艣lino偶ercy pos艂uguj膮 si臋 w tym celu symbiotycznymi bakteriami lub pierwotniakami, kt贸re wytwarzaj膮 enzmym celulaz臋 (np. termity czy parzystokopytne), inni celuloz臋 po prostu wydalaj膮.
Celuloza stanowi cenny surowiec. Nieprzetworzona, jako sk艂adnik drewna, jest jednym z pierwszych materia艂贸w stosowanych przez cz艂owieka. Przetworzona mechanicznie jest g艂贸wnym sk艂adnikiem papieru i tektury. Wreszcie przekszta艂cona chemicznie wchodzi w sk艂ad r贸偶nych produkt贸w chemii przemys艂owej.
Celuloza jest praktycznie nierozpuszczalna w wi臋kszo艣ci rozpuszczalnik贸w organicznych, jednak mo偶na j膮 roztworzy膰 w st臋偶onym roztworze kwasu octowego lub NaOH. W obu przypadkach nie jest to prosty proces rozpuszczania lecz reakcja chemiczna wolnych grup hydroksylowych z kwasem lub NaOH, prowadz膮ca do otrzymania rozpuszczalnych pochodnych celulozy. Istnieje tak偶e rozpuszczalnik specjalny dla celulozy - jest to odczynnik Schweitzera (o wzorze Cu(NH4)2(OH)2), czyli tzw. Cuoxam.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Celobioza (C12H22O11) - dwucukier, zbudowany z dw贸ch cz膮steczek D-glukozy, po艂膮czonych wi膮zaniem 尾-1,4-glikozydowym. Jest to jednostka strukturalna celulozy i produkt jej hydrolizy. Jest to dwucukier redukuj膮cy, nie wyst臋puj膮cy powszechnie w stanie wolnym w ro艣linach, lecz jest przej艣ciowym produktem degradacji celulozy. Jest sacharydem nieprzyswajalnym przez cz艂owieka.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Guma guar - polisacharyd o rozga艂臋zionej budowie i wyj膮tkowo wysokiej masie cz膮steczkowej dochodz膮cej do 1-2 milion贸w dalton贸w. Sk艂ada si臋 z oboj臋tnych aldoheksoz - 艂a艅cuch g艂贸wny utworzony jest z jednostek galaktozowych i w spos贸b przypadkowy do艂膮czone s膮 grupy boczne utworzone z mannozy.
Roztwory gumy guar cechuje:
* dobra lepko艣膰
* przezroczysto艣膰
* pseudoplastyczno艣膰
* brak granicy odkszta艂calno艣ci
* elastyczno艣膰.
呕elowanie gumy guar wywo艂uje obecno艣膰 jon贸w boranowych lub kation贸w, przy czym 偶ele te s膮 termoodwracalne. Omawiany modyfikator lepko艣ci wykazuje bardzo du偶膮 stabilno艣膰 w szerokim zakresie pH bo a偶 od warto艣ci 3,5 do pH 10,5. Im wy偶sze jest pH tym 偶elowanie zachodzi 艂atwiej. Obni偶aj膮c warto艣膰 pH poni偶ej 7 obserwuje si臋 przej艣cie z 偶elu do zolu.
Jest to dodatek do 偶ywno艣ci, umieszczony na li艣cie E, zag臋szczaj膮cy oraz stabilizuj膮cy produkty.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Laktoza (4-O-尾-D-galaktopiranozylo-D-glukopiranoza) zwana cukrem mlecznym (z 艂ac. lac - mleko) jest dwucukrem, zbudowanym z D-galaktozy i D-glukozy, wyst臋puj膮cym w mleku ssak贸w. Zawarto艣膰 laktozy:
* mleko krowie - 4,5%
* mleko ludzkie - 5,5-7,5%
Chemicznie jest to bezbarwna substancja sta艂a o temperaturze topnienia 225掳C, rozpuszczalna w wodzie, s艂abo rozpuszczalna w alkoholu i nierozpuszczalna w eterze. W jelicie cienkim ssak贸w enzym laktaza rozk艂ada laktoz臋 na cukry proste, kt贸re ulegaj膮 wch艂anianiu (absorpcji jelitowej).U niekt贸rych os贸b doros艂ych enzym ten zanika samoczynnie. W Polsce 37% populacji nie jest w stanie trawi膰 laktozy, przez co mo偶e ona powodowa膰 przykre objawy. Niedob贸r tego enzymu prowadzi do schorzenia nietolerancji laktozy.
Laktoza pod wp艂ywem bakterii mlekowych ulega fermentacji z wytworzeniem kwasu mlekowego. Otrzymuje si臋 j膮 z serwatki podczas produkcji sera. Stosowana w przemy艣le farmaceutycznym jako wype艂niacz, w lecznictwie, przemy艣le spo偶ywczym i w pirotechnice.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Jest to nieorganiczny zwi膮zek chemiczny, jeden z najmocniejszych kwas贸w - wszystkie uk艂ady o wi臋kszej mocy od kwasu siarkowego(VI) 100% nazywa si臋 superkwasami. Przez niekt贸rych zwany krwi膮 przemys艂u chemicznego, ze wzgl臋du na to, 偶e u偶ywa si臋 go bardzo wielu kluczowych syntezach.
W艂a艣ciwo艣ci:
* Bezbarwna, klarowna, g臋sta, oleista ciecz
* Niszczy bia艂ko
* Reaguje z metalami p贸艂szlachetnymi np. miedzi膮 (na gor膮co temp. roztworu ok. 100掳C )
* Czernieje zostawiony na powietrzu (zw臋glanie glukozy i aeroplanktonu)
* Bez zapachu
* Higroskopijny
* Silnie 偶r膮cy
* Temperatura topnienia -15掳C
* Temperatura wrzenia 310掳C
* Z wod膮 tworzy azeotrop przy st臋偶eniu ok. 96%
* G臋sto艣膰 1,84 g/cm3
* Rozpuszczalny bez ogranicze艅 w wodzie i etanolu
* Ci艣nienie par ok. 0,0001 mbar (20掳C)
Kwas siarkowy jest silnym 艣rodkiem poch艂aniaj膮cym wod臋. Ma szerokie zastosowanie w syntezie laboratoryjnej, produkcji papieru, jako elektrolit do akumulator贸w samochodowych, zakwaszacz.
pa藕dziernik 23rd, 2006
W艂贸kna poliestrowe - jest to grupa w艂贸kien syntetycznych wytwarzanych w wyniku polikondensacji kwas贸w dikarboksylowych z alkoholami polihydroksylowymi, najcz臋艣ciej kwasu tereftalowego z glikolem etylenowym.
W艂贸kna ci膮g艂e maj膮 powierzchni臋 g艂adk膮, ci臋te poddaje si臋 karbikowaniu. Odznaczaj膮 si臋 du偶膮 wytrzyma艂o艣ci膮 na rozerwanie, zginanie i 艣cieranie, dobr膮 odporno艣ci膮 na dzia艂anie 艣wiat艂a, czynnik贸w chemicznych (s艂abe kwasy i zasady), s膮 odporne biologicznie, bardzo s艂abo ch艂on膮 wod臋, 艂atwo si臋 elektryzuj膮 i brudz膮, lecz dobrze pior膮 i szybko wysychaj膮, barwi膮 si臋 trudno, s膮 sk艂onne do pillingu, przewiewne.
W艂贸kna poliestrowe same lub w mieszance z we艂n膮, bawe艂n膮 lub w艂贸knami wiskozowymi s艂u偶膮 do wyrobu tkanin na ubrania wierzchnie, tkanin dekoracyjnych, firanek. W艂贸kna poliestrowe teksturowane s艂u偶膮 do wyrob贸w dziewiarskich. W艂贸kna poliestrowe s膮 tak偶e u偶ywane do wyrobu przewod贸w zast臋puj膮cych odcinki naczy艅 krwiono艣nych oraz do produkcji wyrob贸w technicznych, np. lin, kord贸w. Produkowane s膮 pod r贸偶nymi nazwami handlowymi: elana, torlen (w Polsce), trevira, westan, dacron, fortrel, 艂awsan, terylen i inne.
pa藕dziernik 20th, 2006
Next Posts
Previous Posts