Posts filed under 'Chemia'
Jest to mieszanina sta艂ych w臋glowodor贸w nasyconych (powy偶ej 15 atom贸w w臋gla w cz膮steczce), wydzielana z frakcji ropy naftowej o temperaturze wrzenia ponad 350掳C. Jest to bia艂a, krystaliczna substancja.
W zale偶no艣ci od sk艂adu wyr贸偶nia si臋 nast臋puj膮ce rodzaje parafiny:
* parafina mi臋kka (temperatura topnienia 45-50掳C)
* parafina twarda (temperatura topnienia 60掳C)
* parafina ciek艂a
Parafina stosowana jest g艂贸wnie. do wyrobu 艣wiec, past do pod艂贸g oraz jako materia艂 izolacyjny, a parafina ciek艂a jako 艣rodek przeczyszczaj膮cy.
pa藕dziernik 9th, 2006
Jod w temperaturze pokojowej wyst臋puje w postaci sta艂ej, jako po艂yskliwa, niebiesko-czarna substancja krystaliczna sublimuj膮ca po podgrzaniu i daj膮ca fioletowe opary o charakterystycznej dra偶ni膮cej woni. Pary jodu mo偶na 艂atwo zestali膰 na ch艂odniejszej powierzchni w procesie resublimacji.
S艂abo rozpuszcza si臋 w wodzie, ale jest dobrze rozpuszczalny w wodnym roztworze jodku potasu (p艂yn Lugola), gdzie tworzy jony In-, a tak偶e w alkoholach, chloroformie i innych rozpuszczalnikach organicznych.
Jod jest podobnie do innych chlorowc贸w bardzo reaktywny. Tworzy liczne zwi膮zki chemiczne, w kt贸rych wyst臋puje jako jedno-, tr贸j-, pi臋cio- lub siedmiowarto艣ciowy. W艂asno艣ci zwi膮zk贸w jodu s膮 podobne do analogicznych zwi膮zk贸w bromu lub chloru. Najlepiej reaguje z metalami tworz膮c jodki, a inne zwi膮zki jodu to jodanyi nadjodany.
Najwa偶niejsze zwi膮zki jodu to: jodek potasu, jodoform, jodowod贸r.
pa藕dziernik 2nd, 2006
Jest to syntetyczny barwnik zasadowy, pochodna triarylometanu. Stosowany do barwienia bawe艂ny, we艂ny, jedwabiu, papieru, tak偶e jako 艣rodek antyseptyczny.
wrzesie艅 26th, 2006
Jest to naturalna substancja bia艂kowa pozyskiwana z ko艣ci i chrz膮stek zwierz臋cych. Sk艂ada si臋 z glicyny, proliny i hydroksyproliny. Rozpuszczona w wodzie tworzy uk艂ad koloidalny - zol liofilowy, kt贸ry 艂atwo przechodzi w 偶el, o ile temperatura otoczenia nie jest zbyt wysoka.
呕elatyna ma szerokie zastosowanie zar贸wno w kuchni, jak i w przemy艣le spo偶ywczym. Stosowana jest jako emulgator oraz 艣rodek 偶eluj膮cy, a oznaczana na li艣cie legalnych dodatk贸w do 偶ywno艣ci w Unii Europejskiej symbolem E441. U偶ywana by艂a niegdy艣 tak偶e do produkcji klisz fotograficznych. Do dzi艣 jest stosowana jako zag臋szczacz w licznych farmaceutykach i kosmetykach.
wrzesie艅 26th, 2006
Jest to materia艂 ceramiczny z grupy w臋glik贸w o og贸lnym wzorze SiC. Istniej膮 jego dwie odmiany krystaliczne 伪 i 尾.
W臋glik krzemu znalaz艂 si臋 w obszarze zainteresowa艅 nauki pod koniec XX w., w zwi膮zku z poszukiwaniami nowych, niedrogich materia艂贸w 艣ciernych. Pierwsza metoda, opatentowana przez jej wynalazc臋, E. G. Achesona, polega艂a na reakcji krzemionki i w臋gla w piecu elektrycznym. Do dzisiaj jest stosowana ona w nieznacznie tylko zmodyfikowanej formie. W臋glik krzemu mo偶na te偶 otrzymywa膰 w wyniku pirolizy polikarbosilan贸w.
W臋glik krzemu zwany jest czasami karborundem ze wzgl臋du na jego twardo艣膰, kt贸ra zawiera si臋 pomi臋dzy twardo艣ci膮 diamentu i korundu.
G艂贸wn膮 zalet膮 w臋glika krzemu jest jego twardo艣膰, kt贸rej warto艣膰 wynosi wg skali Brinella 1150, wg skali Mohsa 9,5. Inn膮 jego zalet膮 jest bardzo wysoka odporno艣膰 termiczna. Jest to jednak materia艂 bardzo kruchy. W czystej postaci jest bezbarwny, spotykane najcz臋艣ciej zabarwienie powodowane jest zanieczyszczeniem. Pod normalnym ci艣nieniem nie ulega stopieniu, ale sublimuje w temperaturze powy偶ej 2273 K.
wrzesie艅 26th, 2006
Next Posts