Posts filed under 'Chemia'
Jest to po艂膮czenie wi膮zaniem chemicznym co najmniej dw贸ch atom贸w pierwiastk贸w chemicznych. W przeciwie艅stwie do mieszaniny posiadaj膮cej w艂a艣ciwo艣ci sk艂adnik贸w wchodz膮cych w jej sk艂ad, zwi膮zek chemiczny jest substancj膮 jednorodn膮 posiadaj膮c膮 w艂asne, charakterystyczne w艂a艣ciwo艣ci fizyczne i chemiczne, r贸偶ne od w艂a艣ciwo艣ci substancji z kt贸rych powsta艂. Wi臋kszo艣膰 zwi膮zk贸w chemicznych jest mieszanin膮 cz膮steczek zbudowanych z r贸偶nych odmian izotopowych pierwiastk贸w tworz膮cych te zwi膮zki. Tradycyjnie dzieli si臋 je na zwi膮zki organiczne i nieorganiczne.Surowce chemiczne Zwi膮zki organiczne s膮 to zwi膮zki w臋gla, z wyj膮tkiem tych, kt贸re wykazuj膮 podobie艅stwo do typowych zwi膮zk贸w nieorganicznych (np. tlenki w臋gla, w臋gliki, w臋glany). Poza w臋glem i wodorem najcz臋艣ciej w cz膮steczkach zwi膮zk贸w organicznych wyst臋puj膮: tlen, azot, siarka, fosfor, fluorowce. W zale偶no艣ci od struktury szkieletu atomowego cz膮steczek, zwi膮zki organiczne dzieli si臋 na zwi膮zki acykliczne (艂a艅cuchowe) i zwi膮zki cykliczne. Zwi膮zki cykliczne mog膮 zawiera膰 pier艣cie艅 aromatyczny lub niearomatyczny uk艂ad pier艣cieniowy, kilka takich uk艂ad贸w, albo uk艂ady pier艣cieniowe skondensowane. Ze wzgl臋du na obecno艣膰 okre艣lonych grup funkcyjnych i budow臋 zwi膮zki organiczne mo偶na podzieli膰 m.in. na: w臋glowodory, chlorowcopochodne w臋glowodor贸w, alkohole, fenole, etery, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe, kwasy sulfonowe, aminy, zwi膮zki nitrowe, nitryle, zwi膮zki metaloorganiczne, zwi膮zki heterocykliczne (zawieraj膮 w cz膮steczce pier艣cie艅 heterocykliczny), w臋glowodany, lipidy, aminokwasy, bia艂ka. Zwi膮zki organiczne, zawieraj膮ce w cz膮steczce wy艂膮cznie wi膮zania pojedyncze pomi臋dzy atomami w臋gla, nosz膮 nazw臋 zwi膮zk贸w nasyconych, natomiast zwi膮zki organiczne zawieraj膮ce w cz膮steczce wi膮zania podw贸jne lub potr贸jne: pomi臋dzy atomami w臋gla (鈭 C = C 鈭, 鈭 C 鈮 C 鈭), atomami w臋gla i heteroatomami lub heteroatomami (鈭扤=N鈭) okre艣lane s膮 jako zwi膮zki nienasycone. Zwi膮zki aromatyczne zawieraj膮 pier艣cie艅 aromatyczny lub uk艂ad skondensowanych pier艣cieni aromatycznych. Liczba zwi膮zk贸w organicznych wynosi ok. 9 mln. Zwi膮zki nieorganiczne to og贸艂 zwiazk贸w chemicznych z wy艂膮czeniem zwi膮zk贸w organicznych. Znanych jest ok. 6 mln zwi膮zk贸w nieorganicznych. Zwiazki chemiczne mo偶na r贸wnie偶 klasyfikowa膰 na podstawie obecno艣ci w nich wyr贸偶nionego pierwiastka, np. tlenki, wodorki. Innym kryterium klasyfikacji jest charakter wi膮za艅 chemicznych obecnych w zwiazkach, dzi臋ki czemu mo偶na je podzieli膰 na jonowe (zwi膮zki z przewa偶aj膮cym udzia艂em wi膮zania jonowego), kowalencyjne (zwi膮zki z przewa偶aj膮cym udzia艂em wi膮zania kowalencyjnego) i zwi膮zki o wi膮zaniach metalicznych. Ze wzgl臋du na zachowanie w r贸偶nych reakcjach chemicznych zwiazki chemiczne dzieli si臋 na kwasy, zasady i sole, utleniacze i reduktory, odczynniki nukleofilowe i elektrofilowe, itp.
listopad 14th, 2006
Jest to nieorganiczny zwi膮zek chemiczny, s贸l potasowa kwasu w臋glowego.
W temperaturze pokojowej jest to bezbarwna cia艂o krystaliczne, dobrze rozpuszczalna w wodzie, o temperaturze topnienia 891掳C.
Tworzy hydraty, posiada w艂a艣ciwo艣ci higroskopijne, w roztworach wodnych hydrolizuje. Pod wp艂ywem kwas贸w ulega rozk艂adowi, wydzielaj膮c dwutlenek w臋gla.
W臋glan potasu otrzymywany jest przez wprowadzanie dwutlenku w臋gla do wodnego roztworu wodorotlenku potasu. Stosuje si臋 go w przemy艣le szklarskim, ceramicznym, do produkcji 艣rodk贸w pior膮cych, w fotografii, do otrzymywania innych zwi膮zk贸w potasu.
pa藕dziernik 31st, 2006
Jest to nieorganiczny zwi膮zek chemiczny, s贸l kwasu solnego i amoniaku.
Salmiak mo偶na otrzywa膰 w wyniku bezpo艣redniej reakcji kwasu solnego i amoniaku:
HCl + NH3 鈫 NH4Cl
Reakcja ta zachodzi r贸wnie偶 mi臋dzy wolnym chlorowodorem i amoniakiem, jednak wymaga obecno艣ci cho膰by 艣ladowych ilo艣ci wody. Inn膮 metod膮 otrzymywania chlorku amonu jest reakcja podw贸jnej wymiany siarczanu amonu z chlorkiem sodu:
(NH4)2SO4 + 2NaCl 鈫 2NH4Cl + Na2SO4
W warunkach normalnych chlorek amonu stanowi bia艂y proszek lub bezbarwne, krystaliczne cia艂o sta艂e. Dobrze rozpuszcza si臋 w wodzie (w temperaturze pokojowej 37 g na 100 g H2O). Po podgrzaniu do 335掳C sublimuje z cz臋艣ciow膮 dysocjacj膮 na chlorowod贸r i amoniak. W temperaturze ponad 350掳C dysocjacja jest stuprocentowa. Tak jak w wypadku syntezy chlorku amonu, proces ten nie zachodzi w ca艂kowicie bezwodnym 艣rodowisku.
pa藕dziernik 31st, 2006
Tlenek chromu (Cr2O3, inaczej: tlenek chromowy, ziele艅 chromowa) - nieorganiczny zwi膮zek chemiczny, tlenek chromu na III stopniu utlenienia.
W temperaturze pokojowej jes to szarozielone, drobnokrystaliczne cia艂o. Temperatura topnienia ok. 2000掳C. Ma w艂a艣ciwo艣ci amfoteryczne - reaguje po podgrzaniu ze st臋偶onymi mocnymi kwasami, a stapiany z niekt贸rymi wodorotlenkami przechodzi w chromiany(III). Nie jest rozpuszczalny w wodzie.
Do cel贸w laboratoryjnych mo偶na go otrzyma膰 poprzez termiczny rozk艂ad dichromianu amonu wg r贸wnania:
(NH4)2Cr2O7 鈫 Cr2O3 + N2 + 4H2O
W technice tlenek chromu(III) otrzymuje si臋 najcz臋艣ciej przez redukcj臋 w臋glem chromian贸w(VI).
U偶ywa si臋 go do produkcji farb i lakier贸w, barwienia betonu, szk艂a, ceramiki etc.
pa藕dziernik 31st, 2006
Kwas pikrynowy -聽 znany tak偶e pod nazw膮 systematyczn膮 2,4,6-trinitrofenol lub skr贸tem TNP, to zwi膮zek nitrowy o wzorze (NO2)3C6H2OH.
W艂a艣ciwo艣ci
W temperaturze pokojowej kwas pikrynowy jest 偶贸艂tym, krystalicznym cia艂em sta艂ym o g臋sto艣ci 1,89 g/cm3. Bardzo s艂abo rozpuszcza si臋 w wodzie. Jest stosunkowo silnym kwasem, dor贸wnuje niekt贸rym kwasom mineralnym (sta艂a dysocjacji Ka = 4,2 路 10-1, w por贸wnaniu do 1,3 路 10-10 dla niepodstawionego fenolu), co jest spowodowane efektem mezomerycznym wyst臋puj膮cym mi臋dzy wi膮zaniami 蟺 w pier艣cieniu benzenowym fenolu a wi膮zaniami 蟺 pomi臋dzy atomami azotu i tlenu z grup nitrowych. Topi si臋 w temperaturze 122,5掳C. Suchy kwas pikrynowy wybucha po podgrzaniu powy偶ej 300掳C, a tak偶e pod wp艂ywem uderzenia lub tarcia. Pr臋dko艣膰 rozchodzenia si臋 fali detonacji mo偶e wynosi膰 do 8 km/s, ciep艂o przemiany wybuchowej wynosi 4186,8 kJ/kg. Kwas pikrynowy reaguje z metalami tworz膮c jeszcze bardziej niestabilne sole - pikryniany.
W wi臋kszych ilo艣ciach kwas pikrynowy jest toksyczny (LD50 (szczur, doustnie) wynosi 200 mg/kg). Dzia艂a te偶 dra偶ni膮co na sk贸r臋 i oczy.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Kwas askorbinowy - jest to zwi膮zek organiczny, pochodna glukozy o wzorze sumarycznym C6H8O6. W warunkach standardowych jest bia艂ym, krystalicznym cia艂em sta艂ym. Dobrze rozpuszcza si臋 w wodzie, roztw贸r ma odczyn kwasowy. Enancjomer L(+) kwasu askorbinowego zwany jest witamin膮 C.
Jego rola w organizmie:
Witamina C wp艂ywa na wytwarzanie i zachowywanie kolagenu, u艂atwia gojenie si臋 ran, z艂ama艅, hamuje tworzenie si臋 si艅c贸w, powstawanie krwotok贸w, krwawie艅 dzi膮se艂, podnosi odporno艣膰 na zaka偶enia, uszkodzenia oraz na choroby, szczeg贸lnie w okresach przeci膮偶enia fizycznego, skraca czas trwania zazi臋bienia i zaka偶enia, aktywizuje system immunologiczny, ma dzia艂anie antywirusowe, zapewnia sprawne funkcjonowanie uk艂adu krwiono艣nego i serca, reguluje i obni偶a poziom cholesterolu, chroni przed mia偶d偶yc膮 i chorob膮 wie艅cow膮, obni偶a ci艣nienie krwi, zmniejsza zlepianie si臋 i krzepni臋cie krwi, jest przeciwutleniaczem, zwalcza wolne rodniki, chroni przed zmianami nowotworowymi (rakiem 偶o艂膮dka, jamy ustnej, prze艂yku, p艂uc, w膮troby, szyjki macicy i odbytu), 艂agodzi niepo偶膮dane skutki radioterapii, chroni sk贸r臋 przed dzia艂aniem s艂o艅ca i przed starzeniem, u cukrzyk贸w reguluje poziom glukozy we krwi, oddzia艂uje korzystnie na wzrok, hamuje rozw贸j za膰my, uczestniczy w produkcji hormon贸w zwalczaj膮cych stres, poprawia wydolno艣膰 fizyczn膮, umo偶liwia koncentracj臋, mocny sen, hamowanie b贸lu, u艂atwia pokonywanie nastroj贸w depresyjnych, ma korzystny wp艂yw na usposobienie. Zapotrzebowanie na witamin臋 C wynosi ok. 100 mg na dob臋, a w czasie choroby nawet do 1000 mg. Organizm nie wytwarza tej witaminy i musi by膰 ona dostarczona z zewn膮trz.
Zastosowanie w przemy艣le spo偶ywczym:
Kwas askorbinowy jest przeciwutleniaczem i jako taki jest stosowany w przemy艣le spo偶ywczym, podobnie jak jego sole i estry. Symbole stosowane na oznaczenie tych zwi膮zk贸w:
* E300 - kwas askorbinowy
* E301 - askorbinian sodu
* E302 - askorbinian wapnia
* E303 - askorbinian potasu
* E304 - estry kwas贸w t艂uszczowych i kwasu askorbinowego
o E304(i) - palmitynian askorbylu
o E304(ii) - stearynian askorbylu
pa藕dziernik 23rd, 2006
W臋glan wapnia - jest to nieorganiczny zwi膮zek chemiczny, s贸l kwasu w臋glowego i wapnia.
Jest s艂abo rozpuszczalny w wodzie. W臋glan wapnia jest szeroko rozpowszechniony w przyrodzie, stanowi膮c podstawowy sk艂adnik wielu minera艂贸w np. aragonit. W najczystszej postaci w臋glan wapnia wyst臋puje jako bezbarwny, krystaliczny kalcyt. Stanowi te偶 g艂贸wny sk艂adnik marmur贸w i ska艂 wapiennych. Wapie艅, kt贸rego g艂贸wnym sk艂adnikiem jest w臋glan wapnia jest jedn膮 z najcz臋艣ciej wyst臋puj膮cych ska艂 osadowych. Odmiany ska艂 wapiennych to:
* kreda
* marmur
* kalcyt
W臋glan wapnia,w formie sproszkowanych ska艂 wapiennych u偶ywa si臋 jako surowiec do otrzymywania wapna palonego i gaszonego, kt贸re s膮 stosowane jako spoiwo w cementach i betonie.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Wazelina - jest to jeden z produkt贸w destylacji ropy naftowej. Do艣膰 rzadka, mazista substancja, bezwonna, niskotopliwa, nie wysychaj膮ca, koloru od bia艂ego poprzez 偶贸艂ty do br膮zowego - we wszystkich wypadkach do艣膰 prze艣wituj膮ca. Jest mieszanin膮 w臋glowodor贸w parafinowych (alkan贸w) z pogranicza sta艂ego i ciek艂ego stanu skupienia w normalnych warunkach otoczenia - g艂贸wnie s膮 to: C22H46 i C23H48.
W艂a艣ciwo艣ci:
* temperatura pocz膮tku topnienia: 35-45掳C
* dobrze rozpuszczalna w: eter, benzyna, chloroform, dwusiarczek w臋gla
* bardzo s艂abo rozpuszczalna w nierozcienczonym etanolu
* nierozpuszczalna w wodzie
Zastosowania
* Wazelina nie wch艂ania si臋 poprzez sk贸r臋 i b艂ony 艣luzowe cz艂owieka, i nie podra偶nia ich, st膮d jej szerokie zastosowanie jako sk艂adnika bazowego rozmaitych ma艣ci leczniczych, oraz 艣rodk贸w zabezpieczaj膮cych powierzchni臋 cia艂a przed wp艂ywem czynnik贸w fizycznych. Z tych samych powod贸w ma zastosowanie r贸wnie偶 jako 艣rodek po艣lizgowy o d艂ugotrwa艂ym dzia艂aniu - w wielu rozmaitych zastosowaniach, jak pomocy przy masa偶u, czy u艂atwianiu wnikania narz臋dzi lekarskich w g艂膮b cia艂a pacjenta (pochwa, odbyt).
* W technice s艂u偶y do tymczasowego, 艂atwo usuwalnego, ale jednocze艣nie skutecznego zabezpieczania rozmaitych powierzchni: metali przed korozj膮, wyrob贸w ze sk贸ry, tworzyw i gumy przeciw wysychaniu powierzchni, przymarzaniu do siebie element贸w, brudzeniu si臋 i innym wp艂ywom 艣rodowiska. Stosowana jest r贸wnie偶 jako delikatny 艣rodek smaruj膮cy do najs艂abiej obci膮偶onych mechanizm贸w.
Rodzaje:
* wazelina kosmetyczna bia艂a (Vaselinum album), lub 偶贸艂ta (Vaselinum flavum) - mo偶e by膰 dodatkowo barwiona, wzbogacana w substancje zapachowe, a nawet smakowe. Bia艂a s艂u偶y g艂贸wnie do cel贸w kosmetycznych, 偶贸艂ta do farmaceutycznych
* wazelina techniczna - koloru br膮zowego, nisko- lub wysokotopliwa. Niskotopliwa ma lepsze w艂asno艣ci smaruj膮ce, wysokotopliwa do troch臋 trwalszego zabezpieczania element贸w
pa藕dziernik 23rd, 2006
Siarczek w臋gla (IV) - disiarczek w臋gla, dawniej dwusiarczek w臋gla (CS2), bezbarwna, truj膮ca ciecz, temperatura wrzenia 46掳C. 艁atwopalna, rozpuszcza wiele substancji organicznych. Jest surowcem do otrzymywania tetrachlorku w臋gla, odgrywa tak偶e wa偶n膮 rol臋 przy produkcji wiskozy.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Woda amoniakalna jest to roztw贸r amoniaku w wodzie. Posiada charakterystyczny ostry, amoniakalny zapach.
Woda amoniakalna zawiera niewielk膮 ilo艣膰 wodorotlenku amonu powstaj膮cego na skutek reakcji amoniaku z wod膮, zachodz膮cej zgodnie z r贸wnaniem:
NH3 + H2O 鈬 NH4+ + OH-
i dzi臋ki temu ma odczyn zasadowy. Sta艂a r贸wnowagi (zasadowa) reakcji wynosi Kb = 1,8 褏 10-5. Przyk艂adowo w roztworze amoniaku o st臋偶eniu 1M (1 mol/dm3) zaledwie 0,42% cz膮steczek NH3 zostaje sprotonowanych przez wod臋 do jon贸w amonowych (pH takiego roztworu wynosi 11,63).
Nazwy woda amoniakalna oraz wodorotlenek amonu s膮 stosowane wymiennie.
Sam wodorotlenek amonu jest bardzo nietrwa艂y i nie ma mo偶liwo艣ci wyodr臋bnienia go z roztworu wodnego, gdy偶 w trakcie zat臋偶ania wody amoniakalnej wydziela si臋 z niej wolny amoniak. W wodzie wodorotlenek amonu wyst臋puje w postaci zdysocjowanej:
NH4OH 鈫 NH4+ + OH-
Techniczna woda amoniakalna stosowana jest w przemy艣le gumowym, przy produkcji barwnik贸w, p贸艂produkt贸w organicznych by艂a stosowana jako nawoz贸w sztucznych.
pa藕dziernik 23rd, 2006
Previous Posts