Popularny suplement diety koenzym Q10 zwiększa pojemność czynnościową i wzmacnia mięsień sercowy u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (European Heart Journal). Koenzym Q10 ma właściwości przeciwutleniające — odnotowują dr Romualdo Belardinelli i zespół z włoskiego Lancisi Heart Institute. Jednak rola, jaką odgrywa on w przewlekłej niewydolności serca, jest niejasna. Włosi badali 23 pacjentów (średnia wieku wynosiła 59 lat) z średnio nasilonymi lub poważnymi objawami choroby. Przez miesiąc przyjmowali oni doustnie koenzym Q10 albo placebo, dodatkowo część z nich ćwiczyła pod nadzorem 5 razy w tygodniu. Do końca eksperymentu dotrwało 21 osób. Suplementacja koenzymem doprowadziła do 3-procentowego wzrostu stężenia dobrego cholesterolu (HDL) oraz wydolności wysiłkowej. Zespół naukowców odnotował też poprawę funkcjonowania serca. Najlepiej sprawdzała się suplementacja połączona z aktywnością fizyczną. Badacze nie zaobserwowali efektów ubocznych stosowania Q10.
marzec 14th, 2007
Firma Stella Pack z Lubartowa zajmuje się produkcją opakowań i wyrobów z tworzyw sztucznych. W swojej ofercie posiada: worki na śmieci, produkty z mikrofibry, folie kuchenne, papiery i rękawy do pieczenia, produkty do czyszczenia, produkty papiernicze rękawice, torebki, woreczki, środki do mycia, świece oraz produkty piknikowe.
luty 10th, 2007
Czarny kminek – zwany jest też złotem faraonów - jest niezwykłą substancją naturalną znaną od tysiącleci ze swych leczniczych wartości. Egipcjanie od zawsze bardzo cenili sobie małe czarne nasiona tej rośliny. Otóż głównym substancji o nazwie olej z czarnego kminku są nienasycone niezbędne kwasy tłuszczowe. Kwasy te są niezastąpionym budulcem w organizmie człowieka i odgrywają niezwykle ważną rolę przy wytwarzaniu tak zwanych prostaglandyn. Prostaglandyny są to substancje podobne do hormonów, sterujące wieloma podstawowymi funkcjami organizmu. Olej z Czarnego Kminku może być stosowany również zewnętrznie – jako kosmetyk w pielęgnacji włosów i skóry.
listopad 29th, 2006
Jest to połączenie wiązaniem chemicznym co najmniej dwóch atomów pierwiastków chemicznych. W przeciwieństwie do mieszaniny posiadającej właściwości składników wchodzących w jej skład, związek chemiczny jest substancją jednorodną posiadającą własne, charakterystyczne właściwości fizyczne i chemiczne, różne od właściwości substancji z których powstał. Większość związków chemicznych jest mieszaniną cząsteczek zbudowanych z różnych odmian izotopowych pierwiastków tworzących te związki. Tradycyjnie dzieli się je na związki organiczne i nieorganiczne.Surowce chemiczne Związki organiczne są to związki węgla, z wyjątkiem tych, które wykazują podobieństwo do typowych związków nieorganicznych (np. tlenki węgla, węgliki, węglany). Poza węglem i wodorem najczęściej w cząsteczkach związków organicznych występują: tlen, azot, siarka, fosfor, fluorowce. W zależności od struktury szkieletu atomowego cząsteczek, związki organiczne dzieli się na związki acykliczne (łańcuchowe) i związki cykliczne. Związki cykliczne mogą zawierać pierścień aromatyczny lub niearomatyczny układ pierścieniowy, kilka takich układów, albo układy pierścieniowe skondensowane. Ze względu na obecność określonych grup funkcyjnych i budowę związki organiczne można podzielić m.in. na: węglowodory, chlorowcopochodne węglowodorów, alkohole, fenole, etery, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe, kwasy sulfonowe, aminy, związki nitrowe, nitryle, związki metaloorganiczne, związki heterocykliczne (zawierają w cząsteczce pierścień heterocykliczny), węglowodany, lipidy, aminokwasy, białka. Związki organiczne, zawierające w cząsteczce wyłącznie wiązania pojedyncze pomiędzy atomami węgla, noszą nazwę związków nasyconych, natomiast związki organiczne zawierające w cząsteczce wiązania podwójne lub potrójne: pomiędzy atomami węgla (− C = C −, − C ≡ C −), atomami węgla i heteroatomami lub heteroatomami (−N=N−) określane są jako związki nienasycone. Związki aromatyczne zawierają pierścień aromatyczny lub układ skondensowanych pierścieni aromatycznych. Liczba związków organicznych wynosi ok. 9 mln. Związki nieorganiczne to ogół zwiazków chemicznych z wyłączeniem związków organicznych. Znanych jest ok. 6 mln związków nieorganicznych. Zwiazki chemiczne można również klasyfikować na podstawie obecności w nich wyróżnionego pierwiastka, np. tlenki, wodorki. Innym kryterium klasyfikacji jest charakter wiązań chemicznych obecnych w zwiazkach, dzięki czemu można je podzielić na jonowe (związki z przeważającym udziałem wiązania jonowego), kowalencyjne (związki z przeważającym udziałem wiązania kowalencyjnego) i związki o wiązaniach metalicznych. Ze względu na zachowanie w różnych reakcjach chemicznych zwiazki chemiczne dzieli się na kwasy, zasady i sole, utleniacze i reduktory, odczynniki nukleofilowe i elektrofilowe, itp.
listopad 14th, 2006
Jest to nieorganiczny związek chemiczny, sól potasowa kwasu węglowego.
W temperaturze pokojowej jest to bezbarwna ciało krystaliczne, dobrze rozpuszczalna w wodzie, o temperaturze topnienia 891°C.
Tworzy hydraty, posiada właściwości higroskopijne, w roztworach wodnych hydrolizuje. Pod wpływem kwasów ulega rozkładowi, wydzielając dwutlenek węgla.
Węglan potasu otrzymywany jest przez wprowadzanie dwutlenku węgla do wodnego roztworu wodorotlenku potasu. Stosuje się go w przemyśle szklarskim, ceramicznym, do produkcji środków piorących, w fotografii, do otrzymywania innych związków potasu.
październik 31st, 2006
Jest to nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i amoniaku.
Salmiak można otrzywać w wyniku bezpośredniej reakcji kwasu solnego i amoniaku:
HCl + NH3 → NH4Cl
Reakcja ta zachodzi również między wolnym chlorowodorem i amoniakiem, jednak wymaga obecności choćby śladowych ilości wody. Inną metodą otrzymywania chlorku amonu jest reakcja podwójnej wymiany siarczanu amonu z chlorkiem sodu:
(NH4)2SO4 + 2NaCl → 2NH4Cl + Na2SO4
W warunkach normalnych chlorek amonu stanowi biały proszek lub bezbarwne, krystaliczne ciało stałe. Dobrze rozpuszcza się w wodzie (w temperaturze pokojowej 37 g na 100 g H2O). Po podgrzaniu do 335°C sublimuje z częściową dysocjacją na chlorowodór i amoniak. W temperaturze ponad 350°C dysocjacja jest stuprocentowa. Tak jak w wypadku syntezy chlorku amonu, proces ten nie zachodzi w całkowicie bezwodnym środowisku.
październik 31st, 2006
Tlenek chromu (Cr2O3, inaczej: tlenek chromowy, zieleń chromowa) - nieorganiczny związek chemiczny, tlenek chromu na III stopniu utlenienia.
W temperaturze pokojowej jes to szarozielone, drobnokrystaliczne ciało. Temperatura topnienia ok. 2000°C. Ma właściwości amfoteryczne - reaguje po podgrzaniu ze stężonymi mocnymi kwasami, a stapiany z niektórymi wodorotlenkami przechodzi w chromiany(III). Nie jest rozpuszczalny w wodzie.
Do celów laboratoryjnych można go otrzymać poprzez termiczny rozkład dichromianu amonu wg równania:
(NH4)2Cr2O7 → Cr2O3 + N2 + 4H2O
W technice tlenek chromu(III) otrzymuje się najczęściej przez redukcję węglem chromianów(VI).
Używa się go do produkcji farb i lakierów, barwienia betonu, szkła, ceramiki etc.
październik 31st, 2006
Kwas pikrynowy - znany także pod nazwą systematyczną 2,4,6-trinitrofenol lub skrótem TNP, to związek nitrowy o wzorze (NO2)3C6H2OH.
Właściwości
W temperaturze pokojowej kwas pikrynowy jest żółtym, krystalicznym ciałem stałym o gęstości 1,89 g/cm3. Bardzo słabo rozpuszcza się w wodzie. Jest stosunkowo silnym kwasem, dorównuje niektórym kwasom mineralnym (stała dysocjacji Ka = 4,2 · 10-1, w porównaniu do 1,3 · 10-10 dla niepodstawionego fenolu), co jest spowodowane efektem mezomerycznym występującym między wiązaniami π w pierścieniu benzenowym fenolu a wiązaniami π pomiędzy atomami azotu i tlenu z grup nitrowych. Topi się w temperaturze 122,5°C. Suchy kwas pikrynowy wybucha po podgrzaniu powyżej 300°C, a także pod wpływem uderzenia lub tarcia. Prędkość rozchodzenia się fali detonacji może wynosić do 8 km/s, ciepło przemiany wybuchowej wynosi 4186,8 kJ/kg. Kwas pikrynowy reaguje z metalami tworząc jeszcze bardziej niestabilne sole - pikryniany.
W większych ilościach kwas pikrynowy jest toksyczny (LD50 (szczur, doustnie) wynosi 200 mg/kg). Działa też drażniąco na skórę i oczy.
październik 23rd, 2006
Kwas askorbinowy - jest to związek organiczny, pochodna glukozy o wzorze sumarycznym C6H8O6. W warunkach standardowych jest białym, krystalicznym ciałem stałym. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, roztwór ma odczyn kwasowy. Enancjomer L(+) kwasu askorbinowego zwany jest witaminą C.
Jego rola w organizmie:
Witamina C wpływa na wytwarzanie i zachowywanie kolagenu, ułatwia gojenie się ran, złamań, hamuje tworzenie się sińców, powstawanie krwotoków, krwawień dziąseł, podnosi odporność na zakażenia, uszkodzenia oraz na choroby, szczególnie w okresach przeciążenia fizycznego, skraca czas trwania zaziębienia i zakażenia, aktywizuje system immunologiczny, ma działanie antywirusowe, zapewnia sprawne funkcjonowanie układu krwionośnego i serca, reguluje i obniża poziom cholesterolu, chroni przed miażdżycą i chorobą wieńcową, obniża ciśnienie krwi, zmniejsza zlepianie się i krzepnięcie krwi, jest przeciwutleniaczem, zwalcza wolne rodniki, chroni przed zmianami nowotworowymi (rakiem żołądka, jamy ustnej, przełyku, płuc, wątroby, szyjki macicy i odbytu), łagodzi niepożądane skutki radioterapii, chroni skórę przed działaniem słońca i przed starzeniem, u cukrzyków reguluje poziom glukozy we krwi, oddziałuje korzystnie na wzrok, hamuje rozwój zaćmy, uczestniczy w produkcji hormonów zwalczających stres, poprawia wydolność fizyczną, umożliwia koncentrację, mocny sen, hamowanie bólu, ułatwia pokonywanie nastrojów depresyjnych, ma korzystny wpływ na usposobienie. Zapotrzebowanie na witaminę C wynosi ok. 100 mg na dobę, a w czasie choroby nawet do 1000 mg. Organizm nie wytwarza tej witaminy i musi być ona dostarczona z zewnątrz.
Zastosowanie w przemyśle spożywczym:
Kwas askorbinowy jest przeciwutleniaczem i jako taki jest stosowany w przemyśle spożywczym, podobnie jak jego sole i estry. Symbole stosowane na oznaczenie tych związków:
* E300 - kwas askorbinowy
* E301 - askorbinian sodu
* E302 - askorbinian wapnia
* E303 - askorbinian potasu
* E304 - estry kwasów tłuszczowych i kwasu askorbinowego
o E304(i) - palmitynian askorbylu
o E304(ii) - stearynian askorbylu
październik 23rd, 2006
Węglan wapnia - jest to nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu węglowego i wapnia.
Jest słabo rozpuszczalny w wodzie. Węglan wapnia jest szeroko rozpowszechniony w przyrodzie, stanowiąc podstawowy składnik wielu minerałów np. aragonit. W najczystszej postaci węglan wapnia występuje jako bezbarwny, krystaliczny kalcyt. Stanowi też główny składnik marmurów i skał wapiennych. Wapień, którego głównym składnikiem jest węglan wapnia jest jedną z najczęściej występujących skał osadowych. Odmiany skał wapiennych to:
* kreda
* marmur
* kalcyt
Węglan wapnia,w formie sproszkowanych skał wapiennych używa się jako surowiec do otrzymywania wapna palonego i gaszonego, które są stosowane jako spoiwo w cementach i betonie.
październik 23rd, 2006
Previous Posts